Dodano 27.03.2010

Kiedyś, ojciec już nie żył i zostałem całkiem sam, poszedłem z bydłem na wypas. Położyłem się na ziemi, z dala od zwierząt, w cieniu wysokiego drzewa. Myślałem chwilę o świetle, które zderzało się z moją twarzą, nagą, bezbronną; szybko jednak usnąłem. Śniły mi się rozmaite rzeczy, w ich iskrzącej i pełnej obecności. Obudziłem się, gdy było już chłodno. Spostrzegłem, że polana jest pusta, że bydło odeszło.

Czytaj dalej

Dodano 27.03.2010

Urodził się w 1984 r. w Warszawie, gdzie mieszka, czyta i pisze. W tym ostatnim niezmiennie towarzyszy mu jeden z aforyzmów Kafki: „Od pewnego punktu nie ma już żadnego odwrotu. Ten punkt należy osiągnąć”. W filozofii, literaturze i sztuce poszukuje tego, co nieludzkie. Lubi zwierzęta.

Dodano 16.03.2010

Orgia Myśli oraz klub "Powiększenie" zapraszają

na inauguracyjne spotkanie w cyklu Orgia Myśli o Polsce:

W POLSCE - CZYLI GDZIE?

z udziałem:

Andrzeja Mencwela (IKP UW)

Wawrzyńca Rymkiewicza (IF UW, Kronos)

Wiktora Rusina (OM)

Spotkanie poprowadzi Jacek Dobrowolski (OM)

Wtorek, 23 marca 2010, godz. 19. klub "Powiększenie", ul. Nowy Świat 27 (w podwórzu)

---

Gdzie leży Polska? – w Środkowej Europie? W Europie? Na Wschodzie czy na Zachodzie? Jeśli z pewnością nie na południu, to czy na pewno na północy? Czy Polacy to Słowianie i kim są wobec tego Słowianie? Zważywszy na geografię kraju, zmiany jego terytorium, liczne wojny z udziałem obcych wojsk, najazdy, rozbiory, okupacje, migracje itp. – jaka może być „genetyka” polskiej etniczności? Kto tutaj naprawdę mieszka? Czy istnieje specyficznie polski krajobraz? Jakie są główne składniki polskiej cywilizacji? Czy istnieje specyficznie polska kuchnia? Skąd bierze się i co znaczy polonocentryzm? Czy podejrzliwość wobec „narodowo słusznych” odpowiedzi na te oraz inne pytania może być wtępem do redefinicji rozumienia „polskości”?

Dodano 05.03.2010

Rzadko pojawiają się u nas książki, których zakres wyznacza ontologia aktualności, a perspektywę - spojrzenie globalne, czyli nieograniczone do czubka polskiego nosa. "Miłość, wojna, rewolucja" tworzy pod tym względem standard prawie bezprecedensowy, świadczący o tym, że jej autor to intelektualista iście "kosmopolityczny". Nie znaczy to, że o sprawach lokalnych nie ma tu mowy - przeciwnie. I właśnie to, że umieszczone są one w kontekście światowym, nie dominując nad nim, nadaje im wiarygodne proporcje, a zarazem czyni ciekawszymi, niż wtedy, gdy rozpatrywać je w nich i dla nich samych.

Czytaj dalej

Dodano 13.02.2010

Jak zatem wyglądałaby schizoanaliza tekstu? Pierwsza operacja – ta, która odpowiada za powstawanie melodii w muzyce – tworzy strumień tekstu. Należałoby przede wszystkim poszukiwać w tekście wszelkich organizacji parataktycznych, a więc horyzontalnych i niehierarchicznych. Jest rzeczą naturalną, że ulubionym przedmiotem badań poetyki schizoanalitycznej będzie literatura modernistyczna z jej predylekcją do parataksy: Joyce'owska rezygnacja z interpunkcji, poliwalentna składnia Mallarmégo, długie, gubiące się we własnym wnętrzu zdania Prousta. Taka narratologia badałaby jedynie cienką powierzchnię tekstu, w pełni afirmując jego horyzontalność, aczkolwiek nie chodzi tu o strumień świadomości, lecz raczej o odkrycie tego, że już każdy tekst jest strumieniem.

Czytaj dalej